Scholen

Reanimatieonderwijs op school

Op scholen waar Taskforce QRS Maastricht reanimatietrainingen geeft krijgen scholieren jaarlijks een reanimatietraining aangeboden. Deze reanimatietrainingen vinden plaats gedurende twee aaneengesloten gymlessen van beide 50 minuten. Tijdens deze trainingen leren de scholieren volgens de NRR/ERC-richtlijnen  om:

  • Effectief om hulp te vragen
  • Het bewustzijn en de ademhaling te controleren/beoordelen
  • Borstcompressies en beademingen te geven
  • Een automatische externe defibrillator (AED) te gebruiken

Vanaf jaar 2 wordt de stabiele zijligging toegevoegd aan het lesprogramma en in jaar 3 worden de handelingen bij een verslikking of verstikking aangeleerd. 

Naast de praktische handelingen wordt er aandacht besteed aan wat leerlingen moeten doen wanneer zij een niet-reanimeren penning tegenkomen, het een reanimatie van een kind betreft en waar ze terecht kunnen voor steun na een heftige ervaring.

Lees meer

Om maximale efficiëntie in het onderwijs te bereiken heeft Taskforce QRS Maastricht een eigen lesmethode ontwikkeld gebaseerd op de ‘four-step approach’ van de ERC. Het zogenaamde M-QRS (Maastricht Quantity orientated Resuscitation Session) protocol. De nadruk ligt hierbij op ‘hands on’ practice en massatraining. Tijdens een training wordt telkens een complete klas van ongeveer 30 leerlingen getraind. Elke leerling oefent hierbij op zijn eigen reanimatiepop. Elk jaar vindt een herhaaltraining plaats. Herhaal Trainingen zijn noodzakelijk om de reanimatievaardigheden van de leerlingen op peil te brengen en te behouden.

Voor achtergrond informatie van reanimatieonderwijs klik hier.

Wij leren uw leerlingen levens redden

Hoe kan uw school meedoen?

Wilt u ook reanimatieonderwijs op uw school organiseren? Mail dan naar maastricht@taskforceqrs.nl of vul het onderstaande contactformulier in.

Deze scholen doen al mee

Momenteel zijn wij als Taskforce QRS Maastricht actief op scholen in zowel Noord-, als Zuid-Limburg.

Achtergrond van reanimatieonderwijs

In Nederland worden 15.000-16.000 mensen per jaar getroffen door een plotselinge circulatiestilstand buiten zorginstellingen. Dit komt overeen met circa 40 mensen per dag. De overleving van een plotselinge circulatiestilstand is afhankelijk van de keten van overleving. De keten wordt gevormd door het herkennen van een plotse circulatiestilstand, het alarmeren van de hulpdiensten, het direct starten met reanimeren (borstcompressies en beademingen), het vroegtijdig defibrilleren (indien mogelijk) en de specialistische zorg in het ziekenhuis.

De keten is zo sterk als de zwakste schakel waardoor alle onderdelen cruciaal zijn voor de overleving. Burgerhulpverleners, in de vorm van omstanders, vormen een essentieel onderdeel van deze keten. Zij zijn immers vaak als eerste ter plaatse en kunnen de eerste 3 van de 4 stappen van de keten van overleving in werking zetten. Hulp binnen 6 minuten is cruciaal voor overleving. 

Het doel van reanimatie is door borstcompressies en beademingen een minimale aanvoer van bloed met zuurstof naar de hersenen te bewerkstelligen omdat het hart dit niet meer effectief kan doen. Op die manier kan tijd worden gerekt voor het slachtoffer, totdat de ambulance arriveert.

Top