Nieuwsartikel

naar nieuwsoverzicht
foto van reanimatie-instructeur Flore met citaat uit interview

Interview met een instructeur: Flore

Flore vertelt in dit interview over haar ervaring van de opleiding tot reanimatie-instructeur.

Kan je kort wat over jezelf vertellen?

“Ik ben Flore, 23 jaar en ik heb vorig jaar in januari de bachelor Psychologie afgerond. Ik werk momenteel bij de poli Heelkunde als administratief medewerker en ik werk mee aan een van de onderzoeken die nu door een chirurg uitgevoerd worden. Voor dat onderzoek werf ik proefpersonen. Ik heb net selectie gedaan voor de studie Geneeskunde aan de VU in Amsterdam. In mijn vrije tijd hockey ik bij NMHC hier in Nijmegen. Daarnaast werk ik ook nog bij een restaurant, dat nu helaas dicht is. Ik heb dus altijd al veel gedaan naast mijn studie.”

Sinds wanneer ben je lid van Taskforce QRS?

“Ik heb in februari 2020 het opleidingstraject gevolgd en in maart 2020 ben ik officieel lid geworden van Taskforce QRS. Ik had dan ook mijn eerste stagelessen in maart gepland. Die lessen gingen helaas niet door, door het sluiten van de middelbare scholen. Uiteindelijk had ik, toen de scholen weer opengingen, in mei mijn eerste stagelessen.”

Waarom wilde je instructeur worden?

“Naast mijn studie heb ik altijd veel “sociale” dingen gedaan, onder andere, heb ik in het bestuur van mijn studievereniging en in de universitaire studentenraad gezeten. Mijn broertje vertelde een keer dat hij een reanimatiecursus gedaan had. Ik vond dat altijd al interessant, ik heb namelijk niet voor niets de selectie voor geneeskunde gedaan! Toen heb ik van alles opgezocht en kwam ik erachter dat er allerlei EHBO diploma’s zijn, maar dat vond ik te passief. Toen hoorde ik van mijn broertje over Taskforce QRS en dacht ik; Als ik reanimatie instructeur word, kan ik echt iets betekenen. Daarnaast kan ik de middelbare scholieren echt iets leren, ik vind het namelijk jammer dat ik daar nooit les in heb gehad.”

Zou je wat kunnen vertellen over het verloop van het opleidingstraject van Taskforce QRS en wat je daar zelf van vond?

“Het opleidingstraject bestaat uit drie avondcursussen en een informatiepakket. De eerste avond krijg je zelf de cursus. De tweede avond maak je een toets over de inhoud van het informatiepakket en geef je zelf de eerste les. De derde avond geef je de tweede les. Ik zelf had eerst een avondcursus gedaan voor studenten, dus ik had mijn diploma al. Hierdoor wist ik al een beetje hoe Taskforce QRS werkt. Daarna had ik mij aangemeld voor de opleidingsavonden. Door het informatiepakket te leren kreeg ik het gevoel dat ik echt klaargestoomd werd voor het lesgeven zelf.

Daarnaast werd ook het didactische deel duidelijk uitgelegd, zoals hoe je met vragen omgaat en hoe je ervoor zorgt dat je de aandacht van de scholieren erbij houdt. Ik vond de stagelessen het meest waardevol van het hele traject. Je geeft dan samen met ervaren instructeurs les, zij nemen het voortouw en kunnen helpen als het even niet lukt.”

Wat is je bijgebleven van de opleidingsavonden?

“Ik weet nog dat ik bij een van de cursusavonden zelf het protocol moest uitvoeren voor de andere aspirant instructeurs. In de gang lag de reanimatiepop en daar stond een stoel overheen. Deze stoel symboliseerde een gevaarlijk situatie zoals bijvoorbeeld een auto. Doordat ik een beetje gespannen was dacht ik alleen maar: “huh, wat doet die stoel daar?”. Ik zette de stoel zo van de pop af. Dat vond ik zelf wel een grappig moment.

Verder herinner ik mij nog hoe enthousiast iedereen was toen ze de polo’s op mochten halen, want toen werd het pas ‘echt’. Daarnaast is mij bijgebleven hoe leerzaam en gezellig de sfeer was. Het bestuur was heel open en gezellig, maar ze wisten daarnaast ook heel veel en je kon echt alles vragen. Geen enkele vraag was namelijk stom.”

Heb je ondanks het sluiten van de scholen al ervaring op kunnen doen met het les geven aan middelbare scholieren?

“Toen ik net instructeur was gingen de scholen door corona even dicht. Toch heb ik voor en na de zomervakantie nog les kunnen geven. Dit deed ik één of twee keer per week. In deze periode heb ik zowel klas 4, 5 en 6 van elk niveau al lesgegeven.”

Hoe was het om voor de klas te staan?

“Mijn eerste les was bij het SSGN voor een vierdejaars vmbo-klas. De les was in een gymzaal. Als eerst moesten de spullen klaargezet worden. Dit was natuurlijk allemaal nieuw voor mij. We waren met vier instructeurs. Daarvan was het voor mij de eerste stage les en van een andere instructeur was het de tweede stage les. De overige twee waren ervaren instructeurs. Ik was natuurlijk best nerveus, maar tijdens het verdelen van de les kreeg ik een deel waarbij ik niet hoefde te beginnen. Hierdoor kon ik eerst even de sfeer van de klas aanvoelen.

Ik weet nog dat er in de gymzaal naast ons gebasketbald werd, waardoor we harder moesten praten. Wat ik vooral tijdens die eerste les heb geleerd, is dat je leerlingen niet kan pushen als ze iets niet willen. Je moet namelijk inspelen op wat er gebeurt en met ze samenwerken.”

Wat wil je meegeven aan mensen die twijfelen om zich aan te melden als instructeur bij Taskforce QRS?

“Ik denk dat als je ambitie hebt voor reanimeren en voor het helpen in acute situaties dat de opleiding zeker wel lukt en iets is voor jou! De opleidingsavonden kunnen spannend lijken, maar dat valt allemaal heel erg mee. Na de opleiding kan je vertrouwen op je eigen vaardigheden en kennis.

Ik denk namelijk dat, als je vertrouwt op de kennis die je hebt en weet dat je er niet alleen voor staat, dat de opleiding heel erg mee valt en het les geven zelf nog meer mee zal vallen.”

<Terug naar het nieuwsoverzicht

een pijltje naar boven om helemaal naar het begin van de pagina te gaan